Αβέβαιο μέλλον

Η κοσμοσυρροή  προσφύγων, την οποία περιμέναμε στο νησί δεν πραγματοποιηθηκε. Ο καταυλισμός  Μορια ειναι μεν γεματος αλλά συχρονως  ο αριθμός των αφίξεων έχει ελαττωθει. Ιδιαίτερα στο βόρειο κομμάτι του νησιού,  οι αφίξεις ειναι λιγες και υπαρχουν  μέρες που δεν φτάνει κανεις. Παρ ολα αυτα όμως υπαρχουν και μερες  που έρχονται έξι βάρκες. Γενικά  η εικόνα στο βορειο  και  δυτικό κομμάτι του νησιού εχει αλλαξει. Οι περισσότερες βάρκες η μαζεύονται από την Frontex, η από το Ελληνικό λιμενικό και οι επιβατες τους μεταφέρονται στο λιμάνι της Μυτιλήνης.

Η μείωση των αφίξεων οφειλεται  πιθανόν κατα πολύ  σε δραστηριότητες στα τουρκικά ύδατα η στη στεριά. Ένας πρόσφυγας μας είπε, ότι τελικά  κατάφερε να φτασει  στο νησι μετα απο επτα δοκιμες. Πριν, τον είχε σταματήσει αρκετές φόρες το ελληνικό λιμενικό.

 

Γεγονός είναι ότι τα σκάφοι της Frontex και το ελληνικό λιμενικό μεταφέρουν προφανώς όλες τις βάρκες στα ελληνικά λιμάνια της Μυτιλήνης και της Πετρας. Ακόμα δεν έχουμε ακούσει ότι τους απωθουν  πίσω στην ανοιχτή θάλασσα (Pushbacks). Εχει γίνει γνωστό όμως ότι 150 προσφυγες  από το Πακιστάν έχουν μεταφερθεί απευθείας από το νησί πίσω στην Τουρκία. Λόγο των αυστηρών ελέγχων, ιδιαίτερα απο την  πλευρά της Τουρκιάς, σχεδόν όλοι οι προσφυγές προσπαθούν να περάσουν την θάλασσα  την νυχτα, πραγμα που κανει το περασμα τους πολύ πιο επικίνδυνο.

Ενώ η κατάσταση στο νησί είναι ακόμα καθησυχαστικη, οι εικόνες και πληροφορίες από φίλους από την Ειδομένη μας ανησυχουν  τρομερά.

Κάποιοι εθελοντές έφυγαν προς τα σύνορα για να συμβαλλουν στην φροντίδα των περίπου 13000 προσφυγων που βρίσκονται εγκλωβισμένοι εκεί.

Και εμείς  υποστηρίζουμε  την μεταφορα ανθρωπινης βοήθειας προς την Ειδομένη.

Έχουμε μεγάλες αμφιβολίες, ομως, ότι η ευρωπαϊκή πολιτική των κλειστών συνόρων στον Αιγαίο μπορεί να εκπληρώνει τον σκοπό της. Το παρελθόν μας έδειξε ότι  απεγνωσμενοι άνθρωποι   δεν αποτρεπονται ευκολα. Απλά  στην αναγκη τους. θα ψάξουν αλλα περασματα και θα δοκιμασουν πιο επικινδυνους τρόπους να φτάσουν στον προορισμό τους. Αυτο εξαλλου αποδεικνυουν και πολιτικές αποφασεις όπως η κηρυξη  έκτακτης ανάγκης στη Ουγγαρία. Γιατι δεν ειναι  μονό ΜΚΟ και οργανώσεις για τα δικαιώματα των ανθρώπων που περιμένουν μια μετατόπιση της προσφυγικής διαδρομής αλλα και κυβερνησεις διαφορων χωρων.

Τι σημαίνουν ολα αυτα για την Λέσβο και για μας? Πιθανον  ο αριθμός των αφίξεων στο νησί να μειωθεί και άλλο, αν οι προσφυγές  αποφασίσουν να χρησιμοποιησουν πιο πολύ  την  διαδρομή μέσα από την Βουλγαρία μαζί με ένα ταξίδι με βάρκα στην Μαύρη Θάλασσα. Ειναι πιθανον επίσης, ότι οι προσφυγές θα συνεχίσουν να  ερχονται  στα Ελληνικα νησιά σκοπευοντας  να  βρουν  μια άλλη βαλκανική διαδρομή, μέσα από την Αλβανία η και το Κόσσοβο ωστε να φτάσουν στον προορισμό τους. Όλα αυτά είναι ακόμα υποθέσεις.  Παντως η πιθανότητα  φυγής μέσα από την Μαύρη θάλασσα, χωρις την παρουσια και καλυψη  ανθρωπιστικων οργανώσεων καθως και πληροφοριες για κακοποίηση εκεί μας ανησυχούν.

Όπως και να εξεληχθει  η κατάσταση, εμεις  έχουμε αποφασίσει ότι θα μείνουμε ως borderline-europe στην Λέσβο και θα συνεχίσουμε την δουλεια μας.

Σε αντίθεση με πολλες άλλες ομάδες, η δομή μας οσον αφορα  προσωπικό και έξοδα είναι πολύ μικρη. Επομενως εχουμε  την  δυνατότητα να παραμεινουμε εδω ακομη και χωρίς προσφυγικό ρεύμα. Ετσι θα ειμασε παντα ετοιμοι να βοηθήσουμε, αν χρειαστεί, σε καθε ειδικη περιπτωση. Επιπλεον καλύπτουμε εδώ την αποστολή μας ως Human-Rights-Watch οργάνωση με σκοπο την παρακουλουθηση της καταστασης   στο Αιγαίο και την σχετικη πληροφοριοδοτηση.

Αλλά ολ’ αυτά αφορουν  το μέλλον. Προς το παρον και πρώτα απ όλα συμβάλλουμε στην υποδοχη και φροντιδα των προσφυγων που φτανουν εδω στο βορειο κομματι του νησιου της Λεσβου και στην λειτουργια του χωρου  του τυροκομείου.