we moeten gaan

K1024_318

Tot gisterenavond hadden we nog hoop. Tijdens de bijeenkomst in het gebouw van de lagere school van Kapi zouden we nog een keer proberen om misverstanden uit de weg te ruimen en bedenkingen te weerleggen. Maar het is niet gelukt. Opgehitst door nationalistische, raccistische en anti-duitse uitspraken was de meerderheid van de bevolking niet meer geinteresseerd om ons project in de voormalige kaasfabriek tot een succes te maken. Ons werd duidelijk gemaakt, dat de bezetters niet zouden dulden dat er verder gewerkt zou worden. Ook het water zou niet meer opnieuw aangesloten worden.

Dus we hebben geen andere keuze. Tegen het einde van deze maand zullen we vertrekken. Het heeft geen zin schuldigen of rechtvaardigingen te zoeken. Als gasten zullen we moeten accepteren, dat de lokale bevolking niet achter het project staat en zelf wil beslissen hoe men met de aankomende vluchtelingen om zal gaan.

We konden in de twee en een halve maand die we gewerkt hebben, duizenden mensen onze hulp aanbieden. Maar het grote doel, een winterkwartier voor de vluchtelingen op Lesbos te bouwen, zullen we niet bereiken.

windkracht 10

K1024_IMG_8296

Afgelopen nacht is het weer omgeslagen. Zuidwind drijft regen over het eiland. Op zee verschijnen meer en meer schuimkoppen richting het noorden. En toch worden ook in deze nacht aan de overkant, aan de Turkse kust, mensen gedwongen in kleine rubberbootjes te stappen. Alleen al in de buurt van Molivos, kwamen 250 vluchtelingen aan. Vanaf een verhoging bij de vuurtoren, kunnen we zien hoe een overvolle boot met veel moeite aan land komt. De passagiers schijnen in goede gezondheid te verkeren, ze hebben het gered. Waanzinnig, bij windkracht 10. Hoeveel mensen zullen het niet overleven? Met de veel te zwakke buitenboordmotoren zijn de boten een speeltje van de golven en de wind. Ook de provisorische tenten, die de vrijwilligers op het strand hebben opgebouwd verkeren in gevaar. In de tussentijd proberen wij het dorp te overtuigen van onze goede bedoelingen. We hebben voor as. maandag een uitnodiging ontvangen voor een bijeenkomst. daar zullen we nog een keer ons project “Proti Stassi” uitleggen. Al twee weken ligt het werk bij de kaasfabriek nu stil. We moeten een uiteindelijke beslissing krijgen.

hoog bezoek

ΑΠΟΒΑΣΗ

Plotseling zijn er overal opruimtroepen ingezet. Honderden werklui zuiveren de stranden die getuigen van de massavlucht: zwemvesten, de resten van rubberboten en van de door de vluchtelingen achtergelaten kleding worden met kleine vrachtwagens afgevoerd. Dit hebben we de afgelopen maanden nog niet gezien. De lokale bevolking kan om al die ijver alleen maar lachen. “Vandaag komt toch onze minister president” vertellen ze “en zijn collega uit Wenen heeft hij ook meegebracht. Dan moet het eiland er toch mooi uitzien!” En inderdaad krijgen Alexis Tsipras en Werner Faymann een heel ander beeld te zien als dat wij de afgelopen weken voor onze ogen hadden. Amper boten, bijna geen vluchtelingen op straat.
En ook Stratos, de eigenaar van de bouwmarkt in Kalloni, heeft kaap Korakas met een “hoog” bezoek vereerd. Met zijn lichtgewicht vliegtuigje heeft hij het gebied vanuit de lucht bekeken. Trots toont hij ons de foto’s, als wij bij hem wat gereedschap afhalen. Op een daarvan ziet men hoe een bootje de kaap bereikt.

goed weer, veel aankomsten

Het weer is de afgelopen dagen beter geworden. Alhoewel het nu koeler is, regent hIMG_0080et niet meer, de zon schijnt en de zee is veel rustiger. Het gevolg is een groot aantal aankomsten, overal aan de noordkust van het eiland. Op de stranden komen honderden mensen aan die dan geholpen worden door de vele vrijwilligers die er zijn en naar de parkeerplaats van de disco Oxi gebracht. Daar wachten ze dan op de bussen die ze naar Mytilini zullen brengen. We  kunnen de grote bewondering, die velen voor deze sinds twee weken bestaande plaats hebben, niet echt delen. Er zijn daar weliswaar een grote en meerdere kleinere tenten, in welke de vluchtelingen ondergebracht kunnen worden,  maar tot nu toe zijn daar maar twee toiletten en geen douches voor honderden wachtende mensen. Natuurlijk is deze plek een verbetering ten opzichte van de vorigen, maar voor ons is dat niet de manier waarop men met mensen omgaat, die zich vaak dagenlang niet konden douchen of goed geslapen hebben.

Ook bij kaap Korakas zijn vandaag honderden mensen aangekomen. Vooral in de namiddag zien we iets dat we tot nu toe nog niet gezien hebben. Tegelijkertijd komen er ongeveer 10 boten aan en na een korte pauze lopen ongeveer 300-400 mensen naar het dorp Klio. Wij delen water uit aan de ongeveer 4 kilometer lange stroom van mensen. We rijden ondertussen oude mensen, vrouwen met kinderen, babies en een verlamde man met rolstoel naar Klio. De meeste mensen moeten echter de 7 kilometer lange zandweg naar het dorp zelf lopen. We proberen bussen te organiseren, maar dat lukt niet en dan moeten we de mensen bij aankomst melden dat ze nog 5 kilometer naar Mandamados moeten lopen, om daar op de bussen te wachten. Nadat velen iets gegeten hebben, vertrekken de mensen in het donker, sommigen hebben zaklampen bij zich en kunnen de automobilisten op die manier waarschuwen. Als ze Mandamados bereiken zijn er geen bussen meer en moeten de mensen  in tenten of op straat overnachten. Tot er morgen weer bussen rijden.