we moeten gaan

K1024_318

Tot gisterenavond hadden we nog hoop. Tijdens de bijeenkomst in het gebouw van de lagere school van Kapi zouden we nog een keer proberen om misverstanden uit de weg te ruimen en bedenkingen te weerleggen. Maar het is niet gelukt. Opgehitst door nationalistische, raccistische en anti-duitse uitspraken was de meerderheid van de bevolking niet meer geinteresseerd om ons project in de voormalige kaasfabriek tot een succes te maken. Ons werd duidelijk gemaakt, dat de bezetters niet zouden dulden dat er verder gewerkt zou worden. Ook het water zou niet meer opnieuw aangesloten worden.

Dus we hebben geen andere keuze. Tegen het einde van deze maand zullen we vertrekken. Het heeft geen zin schuldigen of rechtvaardigingen te zoeken. Als gasten zullen we moeten accepteren, dat de lokale bevolking niet achter het project staat en zelf wil beslissen hoe men met de aankomende vluchtelingen om zal gaan.

We konden in de twee en een halve maand die we gewerkt hebben, duizenden mensen onze hulp aanbieden. Maar het grote doel, een winterkwartier voor de vluchtelingen op Lesbos te bouwen, zullen we niet bereiken.

windkracht 10

K1024_IMG_8296

Afgelopen nacht is het weer omgeslagen. Zuidwind drijft regen over het eiland. Op zee verschijnen meer en meer schuimkoppen richting het noorden. En toch worden ook in deze nacht aan de overkant, aan de Turkse kust, mensen gedwongen in kleine rubberbootjes te stappen. Alleen al in de buurt van Molivos, kwamen 250 vluchtelingen aan. Vanaf een verhoging bij de vuurtoren, kunnen we zien hoe een overvolle boot met veel moeite aan land komt. De passagiers schijnen in goede gezondheid te verkeren, ze hebben het gered. Waanzinnig, bij windkracht 10. Hoeveel mensen zullen het niet overleven? Met de veel te zwakke buitenboordmotoren zijn de boten een speeltje van de golven en de wind. Ook de provisorische tenten, die de vrijwilligers op het strand hebben opgebouwd verkeren in gevaar. In de tussentijd proberen wij het dorp te overtuigen van onze goede bedoelingen. We hebben voor as. maandag een uitnodiging ontvangen voor een bijeenkomst. daar zullen we nog een keer ons project “Proti Stassi” uitleggen. Al twee weken ligt het werk bij de kaasfabriek nu stil. We moeten een uiteindelijke beslissing krijgen.

hoog bezoek

ΑΠΟΒΑΣΗ

Plotseling zijn er overal opruimtroepen ingezet. Honderden werklui zuiveren de stranden die getuigen van de massavlucht: zwemvesten, de resten van rubberboten en van de door de vluchtelingen achtergelaten kleding worden met kleine vrachtwagens afgevoerd. Dit hebben we de afgelopen maanden nog niet gezien. De lokale bevolking kan om al die ijver alleen maar lachen. “Vandaag komt toch onze minister president” vertellen ze “en zijn collega uit Wenen heeft hij ook meegebracht. Dan moet het eiland er toch mooi uitzien!” En inderdaad krijgen Alexis Tsipras en Werner Faymann een heel ander beeld te zien als dat wij de afgelopen weken voor onze ogen hadden. Amper boten, bijna geen vluchtelingen op straat.
En ook Stratos, de eigenaar van de bouwmarkt in Kalloni, heeft kaap Korakas met een “hoog” bezoek vereerd. Met zijn lichtgewicht vliegtuigje heeft hij het gebied vanuit de lucht bekeken. Trots toont hij ons de foto’s, als wij bij hem wat gereedschap afhalen. Op een daarvan ziet men hoe een bootje de kaap bereikt.

goed weer, veel aankomsten

Het weer is de afgelopen dagen beter geworden. Alhoewel het nu koeler is, regent hIMG_0080et niet meer, de zon schijnt en de zee is veel rustiger. Het gevolg is een groot aantal aankomsten, overal aan de noordkust van het eiland. Op de stranden komen honderden mensen aan die dan geholpen worden door de vele vrijwilligers die er zijn en naar de parkeerplaats van de disco Oxi gebracht. Daar wachten ze dan op de bussen die ze naar Mytilini zullen brengen. We  kunnen de grote bewondering, die velen voor deze sinds twee weken bestaande plaats hebben, niet echt delen. Er zijn daar weliswaar een grote en meerdere kleinere tenten, in welke de vluchtelingen ondergebracht kunnen worden,  maar tot nu toe zijn daar maar twee toiletten en geen douches voor honderden wachtende mensen. Natuurlijk is deze plek een verbetering ten opzichte van de vorigen, maar voor ons is dat niet de manier waarop men met mensen omgaat, die zich vaak dagenlang niet konden douchen of goed geslapen hebben.

Ook bij kaap Korakas zijn vandaag honderden mensen aangekomen. Vooral in de namiddag zien we iets dat we tot nu toe nog niet gezien hebben. Tegelijkertijd komen er ongeveer 10 boten aan en na een korte pauze lopen ongeveer 300-400 mensen naar het dorp Klio. Wij delen water uit aan de ongeveer 4 kilometer lange stroom van mensen. We rijden ondertussen oude mensen, vrouwen met kinderen, babies en een verlamde man met rolstoel naar Klio. De meeste mensen moeten echter de 7 kilometer lange zandweg naar het dorp zelf lopen. We proberen bussen te organiseren, maar dat lukt niet en dan moeten we de mensen bij aankomst melden dat ze nog 5 kilometer naar Mandamados moeten lopen, om daar op de bussen te wachten. Nadat velen iets gegeten hebben, vertrekken de mensen in het donker, sommigen hebben zaklampen bij zich en kunnen de automobilisten op die manier waarschuwen. Als ze Mandamados bereiken zijn er geen bussen meer en moeten de mensen  in tenten of op straat overnachten. Tot er morgen weer bussen rijden.

ondersteuning van fourwheeldrive

Om over de slechteK1024_IMG_8752 naar kaap Korakas te kunnen rijden, hebben we dringend daarvoor geschikte voertuigen nodig. De regentijd komt eraan en een gewone auto zal dan helemaal niet meer bruikbaar zijn. We konden nu vanuit Stendal de eerste fourwheeldrive pickup voor “Proti Stassi” richting Griekenland sturen. Tot die daar aankomt hopen we dat de politieke geschillen tussen de dorpsvoorzitter van Klio en de burgemeester in Mytilini opgelost zullen zijn. Wij willen in ieder geval laten zien dat ons team zich voor 100% zal inzetten, zowel voor de vluchtelingen, als ook voor de bevolking van het dorp.

storm bij Korakas

IMG_0351

Op het eiland kwamen de laatste dagen steeds weer heftige regenbuien met harde windstoten voor, die de overtocht zeer gevaarlijk maakten. Ook vanmiddag betrok de hemel boven de zeestraat tussen de Turkse kust en Korakas plotseling en begon het te regenen en hard te waaien. Het team bekeek de situatie vanaf de vuurtoren en de daar aanwezige vissers wezen ons direct op meerdere boten, die probeerden om tegen wind en stroming in, de Griekse kust te bereiken.”Ze bewegen zeer langzaam, het zou kunnen dat de brandstof bijna op is” denkt Panagiotis, terwijl hij door zijn verrekijker tuurt. En daadwerkelijk lijkt het er op dat een van de boten niet meer vooruit komt. We telefoneren met de kustwacht, die antwoorden dat er meerdere boten in nood zijn en dat ze hun handen vol hebben. Desondanks nadert na 20 minuten een groot marineschip het kleine bootje en neemt de opvarenden aan boord. Andere boten hebben meer geluk en komen zelf aan land, ook al is de motor vaak meerdere malen uitgevallen en de boot flink door elkaar geschud. Vaak gaat de wind na een paar uur liggen, maar een ding is zeker: het weer wordt van dag tot dag slechter. Toch schijnt dit de vluchtenden niet te weerhouden om de riskante tocht te ondernemen, in de hoop Europa levend te bereiken.  We zullen er helaas van uit moeten gaan dat met de winter voor de deur, er meerdere meldingen zullen komen van boten die in nood zullen geraken.

de bouwplaats wordt geblokkeerd

316
Sinds vanmorgen blokkeren mannen en vrouwen uit de dorpen Klio en Kapi de bouwplaats bij de voormalige kaasfabriek. Gisterenavond had men de bevolking via de dorpsluidspreker opgeroepen, om verder werk aan onze “Proti Stassi te verhinderen. Deze ontwikkeling kwam als een volkomen verrassing voor ons. Afgelopen woensdag nog had de voorzitter van het dorp ons verzekert dat alles in orde was. De weerstand berust op geruchten, dat in de kaasfabriek een centale registratieplek voor vluchtelingen van het hele eiland zou worden ingericht. Daarvan was echter nooit sprake. Bovendien zou het grondstuk daarvoor veel te klein zijn. Zodat het werk verder kan gaan, moet er nu vooral een politieke overeenkomst komen – tussen de burgemeester in Mytilini en de dorpsvoorzitter. We hopen dat de de misverstanden binnenkort de wereld uit zijn en dat onze “Proti Stassi” de deuren kan openen, voordat de herfststormen beginnen.

verf, vensters en electriciteit

K1024_IMG_8715 Na zoveel dagen dat er steeds maar stapsgewijs gewerkt kon worden, omdat er eerst geen water en daarna geen stroom was, was het een ware vreugde om vandaag de kaasfabriek te bezoeken, waar de verbouwing in volle gang was. Overal werd gelijktijdig gewerkt, Dimitrakis en zijn werkers metselden een wasbak, Dimitris en zijn vader waren flink vooruit gekomen met het aansluiten van de douches en toiletten, Jorgos en zijn team hebben de voorgevel geverfd, Stefanos heeft de de vensters gerepareerd en Paris heeft het na enkele telefoongesprekken voor elkaar gekregen dat de electriciteit is aangesloten. We hebben zo het idee dat eindelijk iedereen die meewerkt het gevoel heeft dat “Proti stassi” nu werkelijk binnenkort open gaat en hard aan dit doel werkt. Als het in dit tempo doorgaat, dan zullen we binnenkort en met de inval van de herfst onze “eerste halte” voor de vluchtelingen kunnen openen. Wat een goede dag, die ons team weer moed geeft en ons laat zien dat ons werk, ook al is het langzaam, nu toch vruchten draagt!

verdriet en woede

K1024_IMG_8688

Als we ‘s ochtends helicopters boven de baai van Thermi zien vliegen, vermoeden we niet veel goeds. Tegen de middag is het zeker: minstens 13 mensen zijn in de zee voor Lesbos verdronken, daaronder een 5jarig kind. Vissers vertellen ons dat ze het geschreeuw van de schipbreukelingen vanaf de kust gehoord hebben. We zijn verdrietig, maar ook woedend! Niemand zou meer hoeven te verdrinken, als de EU vluchtelingen zou toestaan, via legale wegen naar ons toe te komen. Het zijn niet de slechte smokkelaars, die de mensen in wakkele bootjes dwingen te stappen. Het is de huichelachtige politiek, die beschutting en hulp belooft, maar dan de hulpzoekende verbiedt om de ferryboot, die meerdere malen per dag tussen de Turkse kust en het eiland Lesbos vaart, te nemen.

applaus in de vissershaven

K1024_IMG_8586De zee is rustig, de zon schijnt. Aan de horizon ziet men kleine, zwarte strepen verschijnen. Als ze in de buurt komen, herkent men de mensen in de oranje zwemvesten, die dicht op elkaar gedrukt in de rubberboten zitten. Eerst vijf, dan tien, vijftien boten kunnen we met het blote oog zien aankomen. Met de verrekijker zien we dat het er nog meer zijn. Binnen een half uur komen alleen al op het strand van hotel “Aphroditi” in Molivos zes volgeladen boten aan. Langs de kust in de richting van kaap Korakas zullen vanmorgen rond 1700 mensen aankomen.
Een van de boten drijft met een kapotte motor op zee. Een excursieboot neemt de schipbreukelingen op sleeptouw en brengt ze veilig de kleine haven van Skala Sikaminias binnen. Bij aankomst beginnen de mensen spontaan de klappen: eerst de Afghaanse mannen in de boot, dan ook de toeristen aan boord van de “Mercury Express”. Welcome to Europe.